viernes, 8 de abril de 2011

A soberbia do coello





Coello que vés polas tardes visitar aos meus cans e que te burlas deles, porque non te poden cazar, non te consideres máis listo ca os que están a ladrar, o que pasa é que a vida a eles situounos do lado de acá, e ti, por agora, do outro lado, libre, correndo polo prado estás,
pero mañá ou pasado, as tornas poden cambiar.
Pensa que non hai cerrume que non se poda derrubar nin situación que non poda cambiar e o que hoxe serve para ti, mañá, para outro servirá.



Traducción al castellano


Conejo que vienes por las tardes a visitar a mis perros y que te burlas de ellos, porque no te pueden cazar, no te consideres más listo que los que están ladrando, lo que pasa es que la vida a ellos los situó del lado de acá, y tú, por ahora, del otro lado, libre, corriendo por el prado estás, pero mañana o pasado, las tornas pueden cambiar.
Piensa que no hay cerca que no se pueda derribar ni situación que no pueda cambiar y lo que hoy sirve para ti, mañana, para otro servirá.

viernes, 1 de abril de 2011

Abril






Aquí deixo un enlace a un artigo de Manuel Rivas no xornal El País moi interesante

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/segundo/enterro/Castelao/elpepuespgal/20110401elpgal_23/Tes

miércoles, 23 de marzo de 2011

A negra terra



* Cosmogonía

En primeiro lugar existiu o Caos. Despois Gea a de amplo peito, sé sempre segura de todos os inmortais que habitan o nevado cume do Olimpo. No fondo da terra de anchos camiños existiu o tenebroso Tártaro. Por último, Eros, o máis fermoso entre os deuses inmortais, que afrouxa os membros e cativa de todos os deuses e todos os homes o corazón e a sensata vontade nos seus peitos. Do Caos xurdiron Érebo e a negra Noite. Da Noite a se vez naceron o Éter e o Día, aos que alumou preñada en contacto amoroso con Érebo. Gea alumou primeiro ao estrelado Urano cos seus mesmas proporcións, para que a contivese por todas partes e poder ser así sede sempre segura para os felices deuses. Tamén deu a luz ás grandes Montañas, deliciosa morada de deusas, as Ninfas que habitan nos boscosos montes. Ela igualmente pariu ao estéril piélago de axitadas ondas, o Ponto, sen mediar o grato comercio.

A Teogonía de Hesíodo



DE falar, falarei coa terra.

A terra verdadeira,


a negra terra

onde prende a raíz.


A terra que se pisa.


A terra que se queima e que se crava.


Ese enorme lenzo onde o home debuxa o seu capricho.


Onde o home se perde e se revolve en sombras.


A negra terra,


ese corpo de puta vella con dentes amarelos de tabaco,


con olleiras negras de tan azuis.


De falar, só con ela falarei


e falarei coas mans,


docemente coas unllas,


coa paixón dun amante,


como falan, cando albiscan a morte, os


xabaríns feridos.

De falar, falarei coa terra.


Coa terra, con esa negra terra


que cospe, como sangue do peito,
primaveras.

Manuel Rivas


Traducción al castellano

Cosmogonía

En primer lugar existió el Caos. Después Gea la de amplio pecho, sede siempre segura de todos los inmortales que habitan la nevada cumbre del Olimpo. En el fondo de la tierra de anchos caminos existió el tenebroso Tártaro. Por último, Eros, el más hermoso entre los dioses inmortales, que afloja los miembros y cautiva de todos los dioses y todos los hombres el corazón y la sensata voluntad en sus pechos. Del Caos surgieron Érebo y la negra Noche. De la Noche a se vez nacieron el Éter y el Día, a los que alumbró preñada en contacto amoroso con Érebo. Gea alumbró primero al estrellado Urano con sus mismas proporciones, para que la contuviera por todas partes y poder ser así sede siempre segura para los felices dioses. También dio a luz a las grandes Montañas, deliciosa morada de diosas, las Ninfas que habitan en los boscosos montes. Ella igualmente parió al estéril piélago de agitadas olas, el Ponto, sin mediar el grato comercio.

Teogonía de Hesíodoro



DE hablar, hablaré con la tierra.
La tierra verdadera,
la negra tierra
donde prende la raíz.
La tierra que se pisa.
La tierra que se quema y que se clava.
Ese enorme lienzo donde el hombre dibuja su capricho.
Donde el hombre se pierde y se revuelve en sombras.
La negra tierra,
ese cuerpo de puta vieja con dientes amarillos de tabaco,
con ojeras negras de tan azules.
De hablar, sólo con ella hablaré
y hablaré con las manos,
dulcemente con las uñas,
con la pasión de un amante,
como hablan, cuando vislumbran la muerte, los
jabalies heridos.
De hablar, hablaré con la tierra.
Con la tierra, con esa negra tierra
que escupe, como sangre del pecho, primaveras.

jueves, 3 de marzo de 2011

Na vida impera a alternancia





Versión en galego

Corazón, corazón, se te perturban pesares

invencibles, arriba!, resístelle ao contrario

ofrecéndolle o peito de fronte, e á maña

do inimigo oponte con firmeza. E se saes

vencedor, disimula, corazón, non te gabes

nin, de saír vencido, te rebaixes chorando

na casa. Non lles deixes que importen demasiado

á túa felicidade nos éxitos, á túa pena nos fracasos.

Comprende que na vida impera a alternancia.

Arquíloco




Versión en castelán

Corazón, corazón, si te turban pesares

invencibles, ¡arriba!, resístele al contrario


ofreciéndole el pecho de frente, y al ardid


del enemigo opónte con firmeza. Y si sales


vencedor, disimula, corazón, no te ufanes,


ni, de salir vencido, te envilezcas llorando


en casa. No les dejes que importen demasiado


a tu dicha en los éxitos, tu pena en los fracasos.


Comprende que en la vida impera la alternancia.


Arquíloco


viernes, 18 de febrero de 2011

Andar á xaneira





Andar á xaneira é a frase que os galegos utilizamos cando as gatas teñen o celo. Isto é porque normalmente ocorre coa lúa de Xaneiro, aínda que no mes de Febreiro tamén seguen a ter o celo e como hai excepcións moitas gatas teñen máis dun celo ao ano.

As gatas que viven libres no campo reciben as visitas dos gatos da súa entorna. Elas non teñen por costume irse da casa, son eles os que se desprazan e ás veces tardan días en regresar ao fogar.

Dorian leva case un mes nesas actividades, só vén ao seu fogar de visita. Non sei se é porque ten moito éxito nas súas conquistas, pero fíxose un soberbio, chega miañando e dándolle ao rabo, esixindo a comida e no momento que remata de comer, volve marchar sen dicir "ata logo" nin "deus cho pague".

Isadora cansa de estar soa e de que Dorian non lle faga caso algún, deixa que lle faga as beiras un gatiño branco e negro, chámase Filipo, e vén visitala, cando sabe que o macho alfa non anda preto, e se presente
que volve, fuxe antes de que o vexa .

Hai anos coñecín unha parella que se comportaba o mesmo que Dorian e Isadora, é curioso como os humanos temos comportamentos idénticos aos animais; a única diferenza era que el andaba á xaneira todo ano e o "gatiño" que facía o "traballo" que el deixaba de facer coa súa muller, non era branco e negro.

Hai moitos anos, ao pouco de eu casar, un día que íamos de paseo o meu marido e máis eu, encontramos a unha señora na rúa, que eu non coñecía naquel momento, pero si era coñecida do meu marido; ía cunha rapaza de trece ou catorce anos, levábaa collida da man. O meu marido parou a falar con ela e presentarme, despois preguntoulle se ían dar un paseo e ela contestou: "Levo esta ao parque, a ver se toma un pouco o aire, non cala que quere saír, para min que "anda á xaneira".
Eu que daquela, era un pouco cohibida quedei case sen alento, miraba para a rapaza, tiña a cabeza baixa, mirando para o chan, mentres a nai seguía a falar da súa vida, cunha falta de TACTO asombrosa, que se xa lle gustaban os rapaces, que non pensaba máis que en saír, ..., ata que o meu marido, ao ver que eu o estaba pasando peor cá rapaza, se despediu, dicíndolle que tiñamos moita présa.






-> Versión en castelán


"Andar á xaneira" es la frase que los gallegos utilizamos cuando las gatas tienen el celo. Esto es porque normalmente ocurre con la luna de Enero, aunque en el mes de Febrero también siguen teniendo el celo y como hay excepciones, muchas gatas tienen más de un celo al año.


Las gatas que viven libres en el campo reciben las visitas de los gatos de su entorno. Ellas no tienen por costumbre irse de casa, son ellos los que se desplazan y a veces tardan días en regresar al hogar.



Dorian
lleva casi un mes en esas actividades, sólo viene a su hogar de visita. No sé si es porque tiene mucho éxito en sus conquistas, pero se hizo un soberbio, llega maullando y dándole al rabo, exigiendo la comida y en el momento que termina de comer, vuelve a marchar sin decir "hasta luego" ni "dios te lo pague".


Isadora
cansada de estar sola y de que Dorian no le haga caso alguno, se deja cortejar por un gatito blanco y negro, se llama Filipo, viene a visitarla cuando sabe que el " macho alfa" no está cerca, en el momento que presiente que vuelve el "jefe", huye antes de que lo vea .


Hace años conocí una pareja que se comportaba lo mismo que
Dorian e Isadora, es curioso como los humanos tenemos comportamientos idénticos a los animales; la única diferencia era que él "andaba á xaneira" todo el año y el "gatito" que hacía el "trabajo" que él no hacía con su mujer no era blanco y negro.


Hace muchos años, al poco tiempo de casarme, un día que
íbamos de paseo mi marido y yo, encontramos a una señora en la calle, yo no la conocía , pero sí era conocida de mi marido; iba con una chavala de trece o catorce años, la llevaba cogida de la mano. Mi marido se paró a hablar con ella y a presentarme, después le preguntó si iban a dar un paseo y ella contestó: "Llevo ésta al parque, a ver si toma un poco el aire, no calla que quiere salir, yo creo que "anda á xaneira".


Yo que por aquellos años, era un poco cohibida quedé casi sin aliento, miraba para la niña, tenía la cabeza baja, mirando para el suelo, mientras la madre seguía hablando de su vida, con una falta de TACTO asombrosa, que si ya le gustaban los niños, que no pensaba más que en salir, ... hasta que mi marido, al ver que yo lo estaba pasando peor que la niña,
se despidió, diciéndole que teníamos mucha prisa.



En el blog La Sabiduría de Sancho está publicada una entrada muy interesante
http://lasabiduriadesancho.blogspot.com/

jueves, 10 de febrero de 2011

É de MAL GUSTO que mexen por nós e digamos que chove.


Vostedes non ven, coma min, un L que xa está a celebrar os carnavais?


Vou falar do MAL GUSTO, desas cousas, que, aínda que, non sexan para comer, deixan un sabor amargo na boca.

Levo días dándolle voltas a isto, dous ou tres blogues, aos que sigo, falaron diso, eu denuncieino no meu blogue de Dúbidas sobre a lingua, pero fóra diso, parece que non lle importa a ninguén, non vin nin oín ningún medio de comunicación que se preocupase, nin sequera a oposición política.

Comezarei dende o principio, a última Normativa que
aprobou a RAG data do "ano 2003, coñeceuse naquel momento, pola Normativa da Concordia".

O señor Fraga presidiu o goberno da Xunta dende 1990 ao 2005, este señor é fundador do PP, el estaba, polo tanto, gobernando cando se aprobou a normativa mencionada.


Agora neste momento, no 2011, o goberno da Xunta ofende a todos os galegos, cun folleto propagandístico cheo de erros ortográficos. É grave que "eses" (refírome aos políticos en xeral) aos que os galegos estamos pagando, non saiban falar correctamente galego, pero é de moi MAL GUSTO, que paguen a alguén, que non ten coñecementos da lingua, para que faga algo que pagamos os galegos.


Iso sería pensando ben
, porque se nos pomos a pensar mal, e eu son moi mal pensada,pregunto: non será que "O Feixismo" quere desprestixiar a lingua e rirse de nós?, consideran eles, que os galegos temos as tragadeiras tan anchas, que tragamos o que nos boten?.

Confeso que a min sempre me gustou moito o leite e cando era rapaza tomábao directamente das vacas galegas, alimentadas con comida galega e coidadas por xente galega, dende hai moitos anos, merco o leite galego nos supermercados, pero trato de que sexa leite galego.


No folleto promocional da marca 100% galego hai os seguintes erros:

Catro veces
Diferencia-> o correcto é Diferenza
Constitue ->o correcto é Constitúe
Ademáis-> o correcto é Ademais
Comunitária-> o correcto é Comunitaria
Productos-> o correcto é Produtos
Disfruta-> o correcto é Goza

* E no mesmo paquete, aclararlle ao señor Feijóo que a Xunta ten intención de RECORRER (
Interpor recurso xudicial, apelar). e non Recurrir que non existe en galego.




Versión en castelán

Voy a hablar del MAL GUSTO, de esas cosas, que, aunque, no sean para comer, te dejan un sabor amargo en la boca.


Llevo días dándole vueltas, dos o tres blogs a los que sigo escribieron sobre ello, yo lo denuncié en mi blog de Dúbidas sobre a lingua, pero fuera de esto, parece que no le importa a nadie, no vi ningún medio de comunicación que se preocupara, ni siquiera la oposición política.

Comenzaré desde el principio, la última normativa que aprobó la RAG es del "año 2003, se conoció en aquel momento, por la "Normativa da Concordia".


El señor Fraga presidió el gobierno de la Xunta desde 1990 al 2005, este señor es fundador del PP, él estaba, por lo tanto, gobernando cuándo se aprobó la normativa mencionada.


Ahora en el 2011, el gobierno de la Xunta ofende a todos los gallegos, con un folleto propagandístico lleno de faltas ortográficas. Es grave que "
esos" (me refiero a los políticos en general) a los que los gallegos estamos pagando, no sepan hablar correctamente gallego, pero es de muy MAL GUSTO, que paguen a alguien, que no tiene conocimientos de la lengua, para que haga algo que pagamos los gallegos.

Eso sería pensando bien, porque si pensamos mal, y yo soy muy mal pensada, pregunto: ¿no será que "El Feixismo" quiere desprestigiar el gallego y reírse de nosotros?, ¿consideran ellos, que los gallegos tenemos las tragaderas tan anchas, que tragamos lo que nos echen?.

Confieso que a mí siempre me gustó mucho la leche y cuando era una niña la tomaba directamente de las vacas gallegas, alimentadas con comida gallega y cuidadas por gente gallega, desde hace muchos años, compro la leche gallega en los supermercados, siempre trato que sea leche gallega (en castellano es todo femenino, pero en gallego la leche es masculino, cosa que ignora el "señor Feijóo y sus amiguitos).


En el folleto promocional de la marca 100% gallego hay los siguientes errores:

Cuatro veces Diferencia-> lo correcto es Diferenza
Constitue ->lo correcto es Constitúe
Ademáis-> lo correcto es Ademais
Comunitária-> lo correcto es Comunitaria
Productos-> lo correcto es Produtos
Disfruta->lo correcto es Goza

lunes, 7 de febrero de 2011

Esencias e perfumes



Non soporto os perfumes fortes, o meu sentido do olfacto ante estas situacións, ás veces xógame malas pasadas e liberase con espirros.

Vou contar unha anécdota moi curiosa. Hai anos, nunha ocasión en que me tocou subir no ascensor cunha veciña, no momento que se cerrou a porta do ascensor ao meu nariz chegou un cheiro tan forte, que de golpe e por sorpresa, veume un espirro. Sentín tanta vergoña que non sabía como saír do apuro e para "arranxalo" non se me ocorreu outra cousa que dicirlle
"Ostra! que ben cheira o perfume levas"
Díxome o nome, e nese momento, cheguei ao meu andar, por sorte, puiden liberarme, porque estaba temendo que se me ía escapar outro espirro.

Contei o que me pasara á miña familia e o mal que me sentira ante aquela situación.

Aos poucos días, a veciña chamou na porta da miña casa e como eu non estaba, deulle a unha das miñas fillas un paquetiño; díxolle que era un regalo para min. Cando cheguei de traballar, vin o agasallo da veciña e tiven que soportar as risas de todos os membros da miña familia.
Aínda conservo o regalo, debe de levar comigo preto de 20 anos, se fose whisky estaría no camiño de converterse en gran reserva. Nunca pensei en utilizalo, pero tampouco podería tiralo ou darllo a outra persoa, sei que é moi caro e que a muller fíxoo con todo cariño.
Esta é unha das moitas razóns polas que eu nunca agasallo a ninguén con perfume, é algo tan persoal, que un mesmo perfume, pode ser moi agradable nunha persoa e noutra pode chegar a repeler.


Lembrades esta película





Versión en castelán


No soporto el perfume fuerte, mi sentido del olfato ante estas situaciones, a veces, me juega malas pasadas y se libera con estornudos.


Hace años, en una ocasión en que me tocó subir en el ascensor con una vecina, en el momento que se cerró la puerta del ascensor, a mi nariz llegó un olor tan fuerte, que de golpe y por sorpresa, se me escapó un estornudo. Sentí tanta vergüenza que no sabía como salir de la situación y para "arreglarlo" se me ocurrió decirle "¡Ostras, que bien huele el
perfume llevas!". Me dijo el nombre, y en ese momento, llegué a mi piso, por suerte, pude liberarme porque estaba temiendo que se me iba a escapar otro estornudo.

Conté lo que me había pasado a mi familia y lo mal que me había sentido ante aquella situación.


Pocos días después, la vecina llamó a mi puerta y como yo no estaba, le dio a una de mis hijas un paquetiño, le dijo que era un regalo para mí. Cuando llegué de trabajar vi el regalo de la vecina y tuve que aguantar las risas de todos los miembros de mi familia.

Aún conservo el regalo, debe de llevar conmigo cerca de 20 años, si fuese whisky estaría camino de convertirse en gran reserva. Nunca pensé en utilizarlo, pero tampoco podría tirarlo o dárselo a otra persona, sé que es muy caro y que la mujer lo hizo con todo el cariño.


Ésta es una de las muchas razones por las que yo nunca regalo a nadie perfume, es algo tan personal, un mismo perfume, que puede ser muy agradable en una persona, en otra puede repeler.